© 2014 Ron Glasbeek. Bijgewerkt maart 2019

Welkom op m’n site.

 

Ter introductie van m’n werk beschrijf ik graag een paar herinneringen waarop het geïnspireerd is.

Vanaf de 3e klas lagere school mocht ik de feestdagen en Sinterklaas illustreren met een bordtekening omdat m'n favoriete onderwijzer niet kon tekenen maar wel heel beeldend kon vertellen.

Bij mij was dat precies andersom.

M’n moeder tekende in de jaren 50/60 de kledingmodellen voor de Marion en de Wehkamp- catalogus.

Ze leerde me handen, hoofden en kledingplooien tekenen omdat de lat bij iedere bordtekening wat hoger kwam te liggen.

Daar Pasen het moeilijkst was, want een lijdensverhaal, kwam er opeens drama om de hoek kijken.

M’n vader stond model voor de Christus met doornenkroon omdat hij zo’n mooi mager gezicht had.

De tranen van bloed bedacht ik er zelf bij.

Voor de kruisiging op Golgotha werd ook de torso belangrijk en die kon je afkijken van de schoolplaten over Grieken, Karolingers en Noormannen of thuis checken in de strips van Hans Kresse in de Donald Duck.

M’n vader vertelde voor het slapengaan graag over wat hij voor zich zag als hij naar Tschaikowsky of Khachaturian luisterde en ik zag het helemaal voor me: aanstormende Tartaren op kleine felle paardjes onderwijl vlees bradend tussen zadel en bezwete paardenrug.

Als ze uitgevochten waren volgde de maaltijd en het zwaarddansen rond een groot vuur.

Toen de zwart/wit TV kwam keek ik bij de buren naar Pipo de Clown en vond ik Felicio, de ietwat droeve zigeuner, veel boeiender dan Klukluk, Hiep en Snuf & Snuitje bij elkaar.

Eind jaren 50 stonden we in Joegoslavië op een primitieve camping met een zelf gebouwde caravan.

M’n vader nam na sluitingstijd van het staatscafé een fles slivovitz en 3 donkere mannen mee met een viool, accordeon en contrabas en wist ze in onze kleine caravan te proppen.

Ik werd tegen middernacht wakker van melancholieke Balkanklanken en m’n fascinatie voor de zigeunercultuur werd bevestigd door het kippenvel op m’n arm. Zowel beeld als geluid bleven me bij en treft u op m'n site.

Noem het dansbaar verdriet of romantiek; het leven op z’n diepst en mooist.

 

Veel kijk en luister plezier,

 

Ron Glasbeek|06 22201732|ron@bas-is.nl|binnenstadGroningen|Nederland

Het Blauwe Uur en meer in De Sleutel te Groningen

26 Nov 2018

1/10
Please reload